HOŞGELDİN KADINIM

HOŞGELDİN KADINIM

Hoşgeldin Kadınım
yorulmuşsundur;
nasıl etsemde yıkasam ayacıklarını
ne gül suyum ne gümüş legenim var,
susamışsındır;
buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim
acıkmışsındır;
beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam
memleket gibi yoksuldur odam.
ayağını basdın odama
kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi
güldün,
güller açıldı penceremin demirlerinde
ağladın,
avuçlarıma döküldü inciler
gönlüm gibi zengin
hürriyet gibi aydınlık oldu odam...

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin

NAZIM

Hiçbir şiir bir kadına daha güzel hoşgeldin dememiştir...

Hayat Çok Şey Öğretiyor İnsana

Hayat Çok Şey Öğretiyor İnsana

Hayat çok şey öğretiyor insana

Kitapların, türkülerin, şiirlerin, öğretmenlerin, anne ve babaların öğretemediği ya da öğretmediği

Öyle çatal yürek, gamsız oluşuna bakmıyor

Yere çalıyor, hiç acımasız, hiç hesapsız

Hayat çok şey öğretiyor insana

Yolun sonuna gelenleri anlıyorsun

Gülüp geçtiğin haberlere donup kalıyorsun

Her köşe başında bir hatıraya dalıyorsun

Hayat çok şey öğretiyor insana

Sadece iyi olmanın çoğu zaman hiçbir şeye yetmediğini

Hayatta kötülerin de olduğunu

İyiysen, kötüyle de kötü olamayacağını

Hayat, kardeşim insana çok şey öğretiyor

İnsanların rengine, dinine, diline göre değil

Sadece bir şeye göre ayrıldığını öğretiyor

İyi ya da kötü olmalarına

Hayat insana gamlı da yaşamayı öğretiyor

Köprüye çıkanları anlamayı da

Beyaz kasketinden beyaz saçları görünen amcanın da bir gün genç olduğunu

Senin kadar aşık olduğunu

Velhasılı hayat, insana çok şey öğretiyor

Mesela güzel şeyler hep kısa sürüyor

Hayat kimseye adil davranmıyor

Ama umut her zaman bir köşede duruyor